Kolorki na hojowych liściach

 

Nie mogłam się oprzeć i przy dzisiejszym podlewaniu hoi na południowym oknie w salonie, zrobiłam kilka zdjęć …

 

 

Dobrej nocy …

Edyta

Hoya sp. IML 0831 i wiosenne inspiracje

 

Uwielbiam tą hoję. Długo jej szukałam po całym świecie … Znalazłam u Szwedki i w USA. Ze Szwecji zdecydowanie miała do mnie bliżej. Późno rozpoczęła wzrost, teraz już będzie z górki :-)

a tak się wybarwia latem :

 

***

Zawitała do mnie wiosna. Tulipanowo-szafirkowa. Taka, jaką kocham …

choć ciągle jeszcze nostalgicznie, to już można ją spotkać na każdym kroku : goszczącą na stole, parapetach, a nawet w sercu …

 

  ***

Na zakończenie serduszko od mojej córci ( w tle ), z życzeniami

Happy Valentines day

 

a ja przesyłam Wam najpiękniejszą piosenkę o miłości jaką znam, mojego ukochanego Dżemu – rzecz jasna …

 

 

 

miłego wieczoru, xoxo

Edyta

 

Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym. Dni przemijają szybko. Życie jest krótkie. W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia, a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla. Nie mamy wtedy żadnego wyboru. Jeżeli nie jesteśmy szczęśliwi dziś, jak potrafimy być nimi jutro? Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy. Obiema rękoma obejmij go. Przyjmij ochoczo, co niesie ze sobą: światło, powietrze i życie, jego uśmiech, płacz, i cały cud tego dnia. Wyjdź mu naprzeciw. — Phil Bosmans

 

Nie mogłam nie pokazać … Wczoraj, po przyjściu do domu, czekała na mnie przesyłka. Nadawca znajomy z allegrowych transakcji. Tylko że to ja zawsze wysyłałam przesyłki z roślinami pod ten adres … Nie podaję – kto to, nie wiem czy ta osoba życzyłaby sobie tego.

Otwieram i …. dech mi zaparło. Zaniemówiłam i tyle.

Oczom moim ukazało się mnóstwo pięknie zapakowanych pudełeczek…

a nich cudne, francuskie kosmetyki

wśród nich moje ulubione, hipnotyzujące  Shalimar ( pisałam o nich kiedyś, jest mi cholernie miło …. )

cudny pędzel Kabuki – Givenchy w ślicznym etui

boski olejek z drobinkami złota francuskiej marki NUXE

i wiele innych

no i kartka …

 

Z głębi serca – dziękuję. Nie wiem co jeszcze powiedzieć, brak mi po prostu słów …

***

pozwolę sobie zamieścić fragment książki :

‘Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los.
Bowiem każdego dnia wraz z dobrodziejstwami słońca Bóg obdarza nas chwilą, która jest w stanie zmienić to wszystko, co jest przyczyną naszych nieszczęść. I każdego dnia udajemy, że nie dostrzegamy tej chwili, że ona wcale nie istnieje. Wmawiamy sobie z uporem, że dzień dzisiejszy podobny jest do wczorajszego i do tego, co ma dopiero nadejść. Ale człowiek uważny na dzień, w którym żyje, bez trudu odkrywa magiczną chwilę. Może być ona ukryta w tej porannej porze, kiedy przekręcamy klucz w zamku, w przestrzeni ciszy, która zapada po wieczerzy, w tysiącach i jednej rzeczy, które wydaja się nam takie same. Ten moment istnieje naprawdę, to chwila, w której spływa na nas cała siła gwiazd i pozwala nam czynić cuda. Tylko niekiedy szczęście bywa darem, najczęściej trzeba o nie walczyć. Magiczna chwila dnia pomaga nam dokonywać zmian, sprawia, iż ruszamy na poszukiwanie naszych marzeń. I choć przyjdzie nam cierpieć, choć pojawią się trudności, to wszystko jest jednak ulotne i nie pozostawi po sobie śladu, a z czasem będziemy mogli spojrzeć wstecz z dumą i wiarą w nas samych.
Biada temu, kto nie podjął ryzyka. Co prawda nie zazna nigdy smaku rozczarowań i utraconych złudzeń, nie będzie cierpiał jak ci, którzy pragną spełnić swoje marzenia, ale kiedy spojrzy za siebie – bowiem zawsze dogania nas przeszłość – usłyszy głos własnego sumienia: „A co uczyniłeś z cudami, którymi Pan Bóg obsiał dni twoje? Co uczyniłeś z talentem, który powierzył ci Mistrz? Zakopałeś te dary głęboko w ziemi, gdyż bałeś się je utracić. I teraz została ci jedynie pewność, że zmarnowałeś własne życie.”
Biada temu, kto usłyszy te słowa. Bo uwierzył w cuda, dopiero gdy magiczne chwile życia odeszły na zawsze.’

— Paulo Coelho
Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam...

***

i ja podjęłam ryzyko,

na przekór złym językom, robię uparcie to co kocham,

jestem, żyję, dzielę się tym co mam,

i mimo wszystko, warto było,

odnaleźć siłę, by trwać w tym co robię

odnaleźć wiarę, że nie robię nic złego,

dzięki temu mogłam poznać wielu wspaniałych, cudownych, szczerych ludzi,

tak – z całą pewnością warto było,

a Wam dziękuję że jesteście,

dziękuję za wszelkie objawy sympatii, za maile, za telefony, za facebookowy kontakt, za cudne niespodzianki

z głębi serca – dziękuję.

Edyta

Hoya sp. aff. walliniana UT152

 

ma penducla kwiatowego … zauważyłam dzisiaj … jak myślicie, donosi ?

taka mała, a taka chętna do kwitnienia …

i jak tu jej nie lubić ?

***

serdeczności ślę

Edyta

Ps. aaaa zapomniałabym … I don't have time to hate people who hate me, because I'm too busy loving people who love me ... To moja złota myśl. Na dzisiaj.

Zwariowana hoya elliptica, zwariowany hojowo-papuzi świat

 

Zwariowała mi jedna z elliptic . Mnie już nic nie ździwi .

Spójrzcie :

Na międzywęźlach wypuszcza po 3 – 4 liście zamiast dwóch ( jeden, dwa liście gratis :-)

Mało tego, na grubej łodydze ( za grubej jak na ellipticę ) wypuściła 3 stożki wzrostu.

Pierwszy raz widzę coś takiego

Trojaczki. Pierwszy pęd zasuwa ze wzrostem najszybciej. Myślałam że pozostałe dwa w stanie spoczynku sobie zostaną, ale gdzie tam …. zasuwają za pierwszym. Z dnia na dzień są coraz większe. Wygląda to tak jak by się łodyga na 3 części rozszczepiła.

Nie wiem co jest grane, ale obserwuję ciężko co też  z tego wyniknie.

Widzieliście kiedykolwiek coś takiego ?

 

***

 

Pisałam Wam kiedyś że oprócz kotów, psów ( i hoi :-) mam również ptaki. Głównie papugi ( różne ) i amadyny. Papugi mam, bo je uwielbiam mimo że to cholery, krzykaczki i brudasy. Drą się tak, że przez telefon nie da się pogadać ( kto dzwoni do mnie – ten wie :-) ), gadają więcej ode mnie ( choć nie wiem czy to jest możliwie ) śmiecą i bałaganią bardziej niż moje dzieci hmmm…

Na początku ( 3 lata temu … ? ) mieszkały w salonie. Za bardzo śmieciły. Musiałam kilka ( może nawet -naście ) razy dziennie po nich sprzątać, przeniosłam je więc do kuchni. No ale w kuchni przybyło sprzętów, zabrakło miejsca – wygospodarowałam im więc super miejsce w korytarzu tak zwanym u mnie – wiatrołapie. Teraz w wiatrołapie jest dosyć chłodno, papugi wylądowały więc piętro niżej – w suterenie. Mam tam kilka cieplutkich pomieszczeń, kotłownię, spiżarnię, graciarnię a teraz przybyła papugarnia ( istnieje w ogóle coś takiego ?? ) dla moich papug wędrowniczek.  Mają ciepło, widno i dużo przestrzeni. Że też wcześniej nie wpadłam na taki pomysł.

Papugi dochrapały się więc swojego pokoju, co nie znaczy że ich nie słychać na piętrze …

 

***

 

A oto kilka fotek Ary czerwonej ( Ara macao). Piękne prawda ?

a tutaj barabandy …

 

Zwariować można z tym wszystkim, słowo daję. Za to nigdy, ale to przenigdy, mi się w domu nie nudzi. Nie ma to jak mieć swój świat. Zwariowany świat. Taki, w którym czuję się mniej zwariowana od tego co wokół.

 

Słońca, słońca, słońca … mimo mrozu, słońca Wam i Sobie życzę

Edyta

Hoya sp. IML 1391

 

Bardzo ciekawa hoja. Liście pięknie błyszczące, dosyć duże, największy ok 15 cm, pozostałe powyżej 10 cm. 

Jeszcze jakiś czas temu miałam obiekcje, przed pokazywaniem na blogu ‘młodych’ hoi np. takich jak ta powyżej … Pokazywałam raczej te, które były u mnie powyżej roku, dwóch, trzech lat …

Teraz nie mam takich oporów. Przecież praktycznie każda moja hoja ( nieliczne wyjątki ), była kupiona jako mały wypierdek, jedno lub dwuliścienna cięta sadzonka ( czasem kilku liścienna gdy z Tajlandii za to w stanie hmm… nieciekawym i trzeba było walczyć aby przeżyła ) – aby była duża, musi przecież urosnąć. Na to potrzeba czasu.

Takie wpisy natomiast, będą świetnym podglądem w przyszłości. Można zobaczyć za jakiś czas jak wyglądała dana roślina kilka tygodni, czy też miesięcy wcześniej. To fajne. Można porównać. 

W mojej kolekcji można spotkać hoje w różnym przedziale wiekowym :-) Pierwsze sadzonki ( ok. czterech  lat temu ... )  dostałam od Beaty. Uprawiałam wtedy storczyki i zastanawiałam się co też Beata widzi w tych hojach ... Nie miałam pojęcia że jest ich aż tyle gatunków i odmian, nie miałam wtedy pojęcia że tak się w nich zakocham ... Otrzymałam przesyłkę, otworzyłam pudło i mnie poraziło. Hojnością praktycznie obcej mi osoby i urodą otrzymanych sadzonek. Tak, mogę śmiało powiedzieć, że to wtedy się zaczęło... 

A więc mam takie 3 - 4 letnie okazy, mam również hoje młodsze ale duże, mam hoje średnio duże, zupełnie młode i raczej małe, również takie które dopiero co ukorzenione podjęły wzrost, jak i takie które zajmują całe hojarium ukorzeniając się. Żeby pokazać wszystkie gatunki i odmiany, przypuszczam, że musiałbym codziennie pisać posta, przez jeszcze minimum rok... Codziennie pisać nie mam możliwości tak więc, gdy dożyję - jeszcze przez dłuższy czas będę tu sobie pisać, pisać i pisać ... Wszystko więc przede mną i przed Wami - gdy zechcecie. 

***

Zima. Mróz. Dziś rano u mnie pod lasem, było -31 stopni C. Wstrzymałam w tym tygodniu wysyłkę hoi. Zapewniam że Wasze sadzonki mają dobrą opiekę :-) Chucham na nie i dmucham, dbam lepiej niż o swoje ...

pozdrowienia przedweekendowe

Edyta

Hoya flagellata

Ojczyzną h. flagellata jest Malezja. Znaleziona została tam przez Torill Nyhuus, Eda Gilding i Teda Green na Mt. Jerai ( Gunung Jerai, dawniej Kedah Peak ) czyli na najwyższej malezyjskiej górze stanu Kedah.

 

Zakwita ponoć już w bardzo młodym wieku a kwiaty są bliźniaczo podobne do h. caudata.  Liście natomiast ma węższe, choć tak samo sztywne, chropowate, owłosione i ciapkowane. Ciepłolubna, wapieniolubna.

Kupiłam ją od szwedzkiej znajomej. Mam ją od maleńkiej ciętej sadzonki.

Nie rośnie zbyt szybko ale ... zauważyłam że znacznie przyśpiesza wzrost właściwe podłoże ! Uprawiana książkowo czyli przesuszana między podlewaniami + przepuszczalne podłoże z korą, nie zdawało u mnie egzaminu. Hoja kołkowała, nie chciała zupełnie rosnąć. Podłoże zmieniłam na pulchne BIOBIZZ i zaczęłam więcej podlewać, w rezultacie ma stale mokro i zaczęła rosnąć aż miło.

Kocha słońce, idealne jest dla niej słoneczne, jasne okno - pięknie się wtedy wybarwia.

 

***

Chciałabym żyć w tamtych czasach ...

à propos, ogladaliście film Noce i Dnie ?

***

 Słońca, w te mroźne dni ...

Edyta